Laat geen diepe indruk achter

In 2018 verscheen Uitgebroed, het thrillerdebuut van Pat Craenbroek en werd meteen al overladen met positieve reacties en recensies. Het boek werd tevens genomineerd voor een aantal prijzen. Voordat ze met schrijven begon, was ze tot 2003 gerechtsarts (patholoog anatoom) en de kennis en ervaring die ze hierbij heeft opgedaan, gebruikt ze bij het schrijven van haar boeken. Naast haar werk als auteur is ze momenteel eveneens in de zakenwereld en in een kliniek werkzaam. In het najaar van 2020 kwam haar tweede thriller Uitgekookt uit, waarvoor ze de Hercule Poirot publieksprijs ontving. Een patholoog van het ziekenhuis heeft een aantal onvergeeflijke fouten gemaakt waardoor patiënten kwamen te overlijden. Het komt voor de rechtbank en hoewel openbaar aanklager Margaux Bakker de zaak tegen haar zin in toegewezen krijgt, blijkt er uiteindelijk meer aan de hand te zijn dan aanvankelijk leek. Vervolgens wordt het OM geconfronteerd met een aantal opmerkelijke sterfgevallen en een jonge man belandt in het ziekenhuis nadat hij na een val van de trap verlamd is geraakt. De politie en het OM doen onderzoek waardoor ze geleidelijk steeds meer inzicht krijgen in wat er allemaal speelt. Uitgekookt bestaat uit vier delen en het eerste gaat vooral over de rechtszaak tegen de arts uit het ziekenhuis. De lezer maakt dan tevens kennis met Margaux Bakker, maar ondanks dat je wel een paar dingen over haar te weten komt, blijft het over het algemeen toch vrij oppervlakkig. Het is dan ook lastig om je met haar te vereenzelvigen. Dat lukt stukken beter met het personage dat in het volgende deel de belangrijkste rol heeft. Over hem, Fréderic (Fre) Hartog, wordt ruim voldoende verteld en door middel van flashbacks duik je in zijn verleden. Hierdoor leer je hem beter kennen, maar wordt ook uit de doeken gedaan wat er destijds is gebeurd waardoor nu allerlei ogenschijnlijke ongelukken plaatsvinden. Het verhaal begint met een proloog en vaak is het zo dat een inleiding de lezer nieuwsgierig maakt. In Uitgekookt is daar geen sprake van, waardoor die proloog, hoewel er aan het eind van het boek op teruggekomen wordt, er toch wat verloren bijhangt. Ook het merendeel van het eerste kwart, hoe aardig het ook is, is overbodig. Er wordt veel verteld wat niet ter zake doet en wat wel belangrijk is voor de resterende plot had in veel minder bewoordingen gebracht kunnen worden. De essentie zou daardoor niet verloren gaan. Wel zorgt dit deel, het tweede overigens ook, voor een paar vragen. Die worden gedurende de plot steeds meer beantwoord, maar het is vooral de ontknoping die volledige duidelijkheid geeft. De route naar het slotakkoord is degelijk, er zijn zo goed als geen echt verrassende plotwendingen en spannend wordt het nergens. Vanaf het begin is het klip en klaar dat het vooral om wraak draait en zodra de wraaknemer (dat is op dat moment nog niet bekend) in beeld is, weet je dat er iets met deze figuur niet in de haak is. Toch kun je niet van het verhaal zeggen dat het voorspelbaar is, veel situaties zijn echter nogal voor de hand liggend en min of meer een gevolg van wat eraan voorafgegaan is. Ook maakt Craenbroek gebruik van een aantal kleine thrillerclichés, een voorbeeld daarvan is het sarcasme van de patholoog anatoom. Blijkbaar is het voor veel auteurs lastig om iemand in die functie uniek te laten zijn. Craenbroek hanteert een zeer toegankelijke schrijfstijl, hoewel het soms wel al te simpel is, met name enkele dialogen. Ondanks het toch wel zware en misschien zelfs aangrijpende thema weet ze het verhaal luchtig te houden, maar over het geheel genomen is Uitgekookt echter geen thriller die een diepe indruk achterlaat.