Wat als je verleden niet is wat je denkt?

Deze zomer reisden we met de camper in Oost-Duitsland en Polen, en daardoor voelde De nomade voor mij nog echter aan. Het verhaal bracht me echt terug naar die reis: de bossen, de oude dorpjes en de stille landschappen. Het aanzicht van de voormalige stasigebouwen in de voormalige DDR gaven me tijdens ons bezoek al de kriebels. De beschrijvingen in het boek bevestigden alleen maar dit gevoel. Het verhaal van Olga raakte me meteen. Haar zorg voor haar vader, haar onzekerheid en de zoektocht naar de waarheid maakten dat ik helemaal meeging in haar verhaal. Het boek leest vlot, met duidelijke taal en een spanning die langzaam maar stevig opbouwt. In het tweede deel werd het echt moeilijk om te stoppen met lezen. De ontdekkingen van Olga zijn verrassend, soms zelfs aangrijpend, maar altijd geloofwaardig. Wat ik mooi vond, is dat het verhaal niet alleen spannend is, maar ook veel gevoel heeft. De nomade laat je nadenken over familie, afkomst en wat waarheid betekent. Een warm én spannend boek dat ik met plezier gelezen heb.