Degelijk uitgewerkte, beetje kinderlijke chicklit

Dit boek heb ik mogen lezen voor de lezersjury van de Hebban Thrillerprijs 2025. Hierbij mijn bevindingen! Het was mijn eerste kennismaking met dit schrijversduo. Ik heb deze thriller met plezier gelezen, het was een luchtig tussendoortje. De schrijfstijl is vloeiend, je leest er vlotjes doorheen dankzij de vele dialogen en weinig beschrijvingen in korte hoofdstukjes. De proloog verklapt dat er een misdaad gebeurd is of staat te gebeuren, dat wordt pas midden in het verhaal duidelijk. Verder is de opbouw overzichtelijk, alles verloopt chronologisch. Het blijft spannend tot op het eind omdat je verschillende mogelijke verdachten krijgt voorgeschoteld in wisselende plotwendingen. De auteur houdt als alwetende verteller in de derde persoon de lezer bij het handje door telkens nadrukkelijk aan te geven wat de personages denken en voelen. Het hoofdpersonage is een typische kwetsbare, naïeve vrouw zoals we ze wel vaker tegenkomen in vrouwenthrillers, net als de erotische verwikkelingen met mogelijk gevaarlijke mannen. Zij heeft wel psychologische diepgang, terwijl de andere figuren blijven hangen in oppervlakkige stereotyperingen. Door het eenvoudige taalgebruik en focus op jongeren verdient dit boek ook een young adult etiket. Het probleemgehalte met moeilijke, stuurloze pubers komt met een hoog emogehalte aan bod. Schaduwkant is een degelijk uitgewerkte, beetje kinderlijke chicklit met veel vaart en genoeg spanning voor enkele uurtjes onbezonnen leesplezier. Professioneel, maar onopvallend formulewerk om snel weer te vergeten.