Lussanet volgens Lussanet

Een biografie is een serieus werk gegrond op gedegen onderzoek. Dat is hier niet het geval. Paul de Lussanet heeft het verhaal volledig in de hand, het boek is een lang terugkijken op een leven gezien door de dikke bril van de Lussanet. Het leest net zo gemakkelijk als een blad bij de kapper. En is net zo fascinerend om te lezen over het rijke leven van de Lussanet als een pagina in Privé of een people pagina in De Telegraaf. De Lussanet is een afschuwelijke snob, die afgeeft op Sartre maar zelf treft hij de intellectuele hoogte van de glamour wereld van de Bouvrietjes, van wie hij graag het geld ontving maar met een neerbuigende blik. Er schuilt in De Lussanet een ziekelijke nostalgie voor een wereld vol beloften die in zijn carrière nooit werkelijkheid zijn geworden, zo is hij als een popzanger die een paar hitjes gemaakt heeft in de glorie van de zestiger jaren gebleven. Het resultaat is een litanie vol names dropping. Wim Hazeu heeft een mager boek geleverd, dat vlug naar een paar biertjes is geschreven. Oude, ijdele mannen onder elkaar, zonder enige blik naar de toekomst, vlug een boek voordat we er niet meer zijn, getroffen door het onoverkomelijk fenomeen van ouderdom. Een boek voor bij de kapper of op de wc.