puur maar heftig

Dit is een boek dat onder je huid kruipt. Het is een schrijnende situatie die helaas gewoon ook echt voorkomt. Waarin een moeder haar liefde voor de drank uiteindelijk sterker is dan de liefde voor haar kinderen. Je wilt Ria echt door elkaar schudden en haar duidelijk maken dat ze niet alleen haarzelf kapot maakt, maar ook haar kindjes. De kindjes die ondanks alles zoveel van hun mama houden, terwijl ze zo enorm worden verwaarloosd. Hoe enorm sterk is de kleine Jasmijn dat ze als 6-jarige de rol van moeder op haar neemt, omdat moeder het iedere keer weer laat afweten. Je weet dat Ria echt wel van haar kindjes houdt en snapt gewoon niet dat de liefde voor die smerige drank toch sterker is. Het boek eindigde voor mij wel wat abrupt, je bent echt van Jasmijn en Imke gaan houden en wilt het liefst lezen dat ze uiteindelijk gelukkiger zijn.