Niet mijn boek

Met goede moed begon ik aan dit boek. De flaptekst sprak me wel aan en was natuurlijk benieuwd naar de eenhoorn die in bomen klimt. Het verhaal begint heel opbouwend. Je leert Nola en Clemens kennen door hun herinneringen. Zo kom je erachter hoe zij elkaar hebben ontmoet. Nadat dat allemaal is besproken, ga je weer terug naar het heden (maar zijn we al op de helft van het boek). De personages kwamen heel negatief op mij over, Clemens heel verdrietig en Nola heel chagrijnig. Nola wil de wereld over reizen, ze dacht dat ze dat zou doen met haar koning/man. Maar Clemens is veel liever thuis. Er loopt van alles mis in het kasteel. Dan besluit Nola dat ze weg gaat. Ze loopt gewoon de wijde wereld in. Door de negatieve sfeer in het boek en het einde van het verhaal, waar ik niet te veel over wil zeggen, was ik niet enthousiast over het boek. Gelukkig kwam de eenhoorn op een gegeven moment in het verhaal waardoor ik toch wel weer een glimlach op mijn gezicht kreeg. Ik weet dat er mensen zijn die juist wel van Henry Lloyd houden en die mensen moeten ook zeker meer boeken van hem gaan lezen, maar ik behoor niet tot die groep, helaas.