Spannend, maar niet mijn schrijfstijl

Het verhaal begint meteen met actie. Daar houd ik wel van. Kennedy gaat nietsvermoedend naar een marktje in de buurt van Saint Tropez. Daar stopt een man iets in haar tas. Wanneer ze zichzelf weer opfrist in het toilet, blijkt dat wat ze heeft gekregen een echt wapen is. Buiten lijkt het namelijk alsof er een ramp heeft plaatsgevonden. Al snel is duidelijk dat ze wordt achtervolgd vanwege het voorwerp in haar tas. Maar Kennedy laat zich niet zomaar verslaan. De man heeft haar namelijk gezegd dat ze het voorwerp met haar leven moet verdedigen. En dat laatste, dat is eigenlijk het belangrijkste in het hele boek. Daar is Kennedy constant mee bezig. Er zat veel vaart in het verhaal, waardoor je het boek snel uit kunt lezen. De spanning hielp daar natuurlijk ook bij. De schrijfstijl vond ik minder. Ik kreeg het idee dat de auteur alles zo gedetailleerd mogelijk wilde beschrijven. Dat hoeft voor mij niet. Daarnaast had ik het idee dat ik niet in de doelgroep viel vanwege de woordkeus. Woorden als “ofschoon” kom ik zelden tegen en gebruik ik zelf nooit. De personages leerde ik goed genoeg kennen om te kunnen voorspellen wat ze verder in het verhaal zouden gaan doen. Kennedy en haar beschermer komen echt over. Je komt net genoeg te weten van hun verleden. Terug naar de verhaallijn. Door soms van perspectief te wisselen, kreeg het verhaal ook meer vaart. Langzaamaan werd ook duidelijk wie die David nu was, met wie hij een connectie had. Dat vond ik namelijk in het begin niet duidelijk. Interessant detail: de paus heeft ook een rolletje. Prachtig gebroken is een actiethriller met een geschiedenis-randje. Er wordt veel geschoten en gemoord in het verhaal. Het mysterie rondom het voorwerp blijft het hele boek zo. Ik denk dat ik niet nog een boek van deze auteur zou lezen, maar ik vond het geen slecht verhaal.