Lachsalvo's gegarandeerd!

Jippie, een nieuw prentenboek in de serie Poep in de dierentuin: Het dinopoepeiland van Steve Smallman. Mijn kleuters gniffelen zodra ze de titel horen en de voorkant zien. Bij het woord ‘poep’ verwachten ze een hilarisch verhaal. In dit verhaal gaan we met dierenverzorger Snoep en zijn vriend César op vakantie. Alle dieren mogen mee. Nadat iedereen in de poepiekopter is ingestapt, vertrekken ze naar het eiland Weecee, het Land van de Levende Poep. Na een turbulente vlucht komen ze aan op het eiland. Is het daar het paradijs voor een heerlijke vakantie? Het dinopoepeiland is een heerlijk verhaal op rijm voor jonge kinderen. Van begin tot het eind genieten ze van dit avontuur. Ze vinden de poepiekopter geweldig, vooral het bovenste topje! Via César Floep leren ze een aantal synoniemen van poep: hoop, keutels, vlaai en kak. Elke keer grote hilariteit wanneer hij weer iets vindt. Op het eind wordt het spannend. Een van de dino’s heeft wel zin in brood met beestjes en een toetje Snoep. Gelukkig weten ze te ontsnappen en tot ieders verrassing vinden ze … levende poep. Het is een kleine dino, die eruit ziet als poep en de naam ‘Drollie’ krijgt. De kinderen sluiten hem meteen in hun hart. Het verhaal is schitterend geïllustreerd door Ada Grey. Kleurrijke tekeningen die de aandacht van de kinderen trekken. Ze herkennen alle dieren, noemen hun namen, ontdekken het cijfer 2 en tellen spontaan de vissen onder water. De dino’s vinden ze interessant. In hun beleving bestaan ze niet meer maar in verhalen mogen ze altijd opduiken. Op elke pagina staat een stukje tekst. De kinderen die interesse hebben in letters ontdekken dat ‘poep’ vetgedrukt is. Wanneer ze even later het boek in de leeshoek doorbladeren gaan ze op zoek naar dit woord. Poep in de dierentuin – Het dinopoepeiland is een geweldig boek om in de klas te hebben. Lachsalvo’s gegarandeerd! We zijn al nieuwgierig naar het volgende deel.