Geweldig einde

Ik moet eerlijk bekennen dat ik direct na het uitlezen van deel 2 ben verder gegaan in deel 3 omdat ik wilde weten of Innokentiy zijn operatie had overleefd. Het einde van deel 2 was zo’n cliffhanger dat ik dit zelfs middin in de nacht heb gedaan. En tja, als je eenmaal in dit boek bent begonnen, wil je hem doorlezen. Want nu Innokentiy niet meer te traceren is, weet je gewoon dat dit zoveel meer mogelijkheden geeft in de relatie met Josephine. Julia James weet de spanning in dit boek goed op te bouwen. Er zijn enkele grote momenten in het verhaal en je leeft helemaal met Josephine, Innokentiy en de rest van de groep. Het ene moment zat ik bij wijze van spreken op het puntje van mijn stoel, het andere moment pinkte ik een traantje weg. Daarmee heeft Julia James zeker een applaus verdiend, als je dit in één verhaal voor elkaar kan krijgen! De personages worden zelfs in dit derde deel nog steeds verder uitgediept. Ik leerde door de dual POV (twee perspectieven) Josephine en Innokentiy nog beter kennen en ik dacht dat ik dat al deed uit de vorige twee delen! Ik heb zelfs door dit deel een grotere klik ontwikkeld met Innokentiy, omdat hij echt voor de mensen waar hij van houdt door het vuur én door het water gaat! Dit boek is een geweldige afsluiter van deze trilogie! Alle losse eindjes worden goed afgewikkeld en daarnaast is het slot een scène waar je een glimlach van op je gezicht krijgt. Ik wilde eigenlijk niet dat het verhaal ten einde is, maar zoals Julia James het heeft geschreven doet het de rest van het verhaal zeker recht!