Afdwalen in deze klassieker

In het kattentheater van Mensje van Keulen beschrijft ze in een hoofdstuk hoe zij de pastorie van domineesdochter Emily Bronte bezoekt. Ik dacht, als een schrijver een dergelijke reis onderneemt, ben ik benieuwd wat een boek van Bronte bij haar los heeft gemaakt. De eerste 5 pogingen tot lezen verliepen stroever dan stroef. Mijn partner vroeg zich af waarom ik het zo beslist wilde lezen. Ik wilde graag door de weerstand heen, iets lezen wat niet per see Mijn smaak is. Het werd een strijd met dit taaie boek. Onaangename personages (vrijwel allemaal) die in een tijd en structuur leven die enerzijds intrigeert en anderzijds de lezer niet bepaald het verhaal inzuigen. De hoofdpersoon is onaardig als kind, onaardig als puber, onaardig als partner en (spoiler) sterft ook onaardig. Als positieve noot: der vertelconstructie is af entoe prachtig en de beschrijvingen en beeldspraak zijn kundig.