Vlot geschreven, maar eenzijdig en zonder diepgang

'Het nieuwe meisje' is al het negentiende deel van Daniel Silva rond zijn Israëlische meesterspion Gabriel Allon - en inmiddels hoofd van de Israëlische geheime dienst - Daniel Silva. Een twaalfjarig meisje wordt ontvoerd uit een exclusief Zwitsers internaat. Omdat de overheid volledig in het duister tast wordt de hulp ingeroepen van Gabriel Allon. En dit door niemand minder dan Kalid bin Mohamed, de troonopvolger in Saoedi Arabië en vader van het meisje. Gabriel Allon is bereid te helpen, zonder de kroonprins echter te vertrouwen. Wat volgt is een verwoede jacht op de ontvoerders en de machten daarachter. Uiteindelijk draait alles rond een verwoed machtsspel tussen hervormingsgezinden en conservatieven in de Saoedische machtsstructuur. Boeken van Gabriel Allon zijn altijd zeer vlot geschreven met levendige dialogen, waardoor het boek ook snel wegleest. De karakters zijn echter stereotiep met Gabriel Allon als een soort 'superheld', bij wie alles lukt. Een Israëlische inlichtingendienst met blijkbaar op alle gebieden supermensen, die uiteindelijk dan ook altijd zegevieren. Mensen, die ook altijd juist op tijd komen om het gevaar te weren. De manier waarop het gebeurt wordt vaak wel wat te ongeloofwaardig. Dat is het zwakke aan Daniel Silva's boeken: een wereld teveel in louter zwart-wit verhoudingen. De ene (vooral de Israëli's) zijn super goed, de andere zijn klungelaars.... Vergelijk dit met o.m. een John Le Carré . Bij hem zijn de spionnen 'echte' mensen, met hun goede en hun minder fraaie kanten, mensen die ook kunnen falen. Eén van de grootmeesters van de spionage literatuur tegenover een goede verhalen verteller, die zijn helden ophemelt.