Betere balans in verhaallijnen - met koffie en liefde komt alles goed

Dit tweede deel gaat verder waar het eerste ophield. In tegenstelling tot boek 1 is er nu wel balans in de uitwerking van verleden en heden. In het verleden betekent dit voor opa Eberhard dat na alle beproevingen van de oorlog, hij nu het hoofd moet bieden aan de hongerwinter van 1946. Smokkel, de zwarte markt, vuilnisbakken aflopen, de mensen doen alles om nog aan iets eetbaars te komen. Het leven is nog steeds een hard bestaan. Ondertussen probeert hij zijn koffiedroom, zijn eigen branderij, leven in te blazen. In de huidige tijd komt Corinne voor de nodige uitdagingen te staan. Zowel in haar relatie met Noah, als zakelijk met de nieuwe huurbaas. Het contact met de Joodse Sarah Rosenbaum ontwikkelt zich tot grote morele steun. Ondertussen komt het voortbestaan van haar koffiedroom het Öcher Boontje in gevaar. Puntje van kritiek is dat de vertalers het Duits-culturele fenomeen Christkind hebben vertaald naar christuskind. Deze suggestie van het kindje Jezus staat ver van wat het Christkind voorstelt, nl. een kerstengel die op Kerstavond de pakjes voor de kinderen bezorgt. Een variant op de Kerstman, De hartverwarmende personages maken het wederom tot een fijn deel om te lezen. En ook nu eindigt het verhaal met een twist die de opmars naar het slot van de trilogie is.