Wat een emotie

Sluit me aan bij wat in andere recensies wordt aangegeven: jammer van het thrillersausje. Dat was echt niet nodig geweest. Het verhaal is op zichzelf staand ijzersterk en wekt bij de lezer - in ieder geval bij mij - veel emotie op. Psychologische oorlogsvoering van de ergste soort en dan met enige afstand maar tegelijk met zo enorm veel gevoel op papier gezet. Knap hoor. In zo'n geval heeft een verhaal echt geen spannende plot of een opzienbarend einde nodig. Durf dan een open einde aan of (wat kan het schelen!) helemaal geen einde. Dat zal andere lezers weer tegenstaan, maar nogmaals: een verrotte relatie op deze manier kunnen omschrijven, petje af!