Maf boek

Maffe verhalen waardoor ergens aan de rand van mijn gedachten Alice in Wonderland voorbijkomt wandelen. Zou Gideon Samson ook gebruikt hebben? Nee, dat geloof ik niet; daar zijn de verhalen niet sprookjesachtig genoeg voor. Bovendien zie ik het hem niet doen. Zonder LSD was er geen Alice in Wonderland geweest, maar een auteur met een grote fantasie heeft die middelen verder niet nodig en Gideon Samson heeft zich wat dat betreft al lang bewezen. In de verhalen in Zeb kan twee keer twee vijf zijn. Geestige verhalen die spelen in de dagelijkse werkelijkheid met een absurdistische twist. Sommige van die verhalen stoppen op het moment dat de werkelijkheid teveel geweld wordt aangedaan, in andere verhalen accepteren alle personages, goedgelovig zoals kinderen (en juffen!) kunnen zijn, een wereld die volwassenen naar het rijk der fabelen zouden verwijzen. Die volwassenen verdwijnen ook op zo'n moment. De kinderen (en de juf) vieren dan een feestje. Daarom is het ook een jeugdboek; een heel apart jeugdboek. Louis van Beek en Esther Floor lezen het voor zoals het hoort, voor beiden vier ****.