Mijn stad

Een ode aan mijn stad. Nou ja, het is niet letterlijk mijn stad, maar ik woon er al bijna drieëntwintig jaar. Het is de stad met 367.335 adressen en daar wonen dan ongeveer twee keer zo veel mensen in. 547.628 personen om ongeveer precies te zijn die allemaal hun eigen verhaal te vertellen hebben. . Aan mijn studenten vertelde ik aan het begin van dit schooljaar dat een goed kort verhaal een beeld laat zien. Alsof je een verhaaltje verzint bij een foto, een momentopname. Het is natuurlijk meer, maar toch, als je als schrijver dat precieze moment, het moment van de klik en de flits kunt uitvergroten, heb je een kort verhaal geschreven dat helemaal klopt. Van der Kwast doet het een aantal keer in deze voor Rotterdammers bijna verplicht te lezen verhalenbundel: op het juiste moment afdrukken. . Bij het verhaal ‘Huisdeur’ doet hij dat. Ik zucht van emotie bij de laatste vier zinnen. Er wordt ergens iets geraakt. ‘Hondenfluisteraar’ is ook al zo mooi. Het maakt dat ik wil dat Van der Kwast meegaat met de uitlaatservice waar mijn hond door uitgelaten wordt. Ik verwacht dan wel zo’n stilistisch geschreven anekdote van mijn hond. Tenminste, daar hoop ik dan op. Zo’n kort verhaal is mooier dan welke foto ook. Het grappige is dat een echt goede foto ook een verhaal vertelt. . Rotterdam kent vele verhalen. Van der Kwast vertelt er zestig. In deze gekke coronatijd waarin het leven zo anders is, is het fijn om te lezen hoe het was en hoe het ook weer zal gaan worden. Dit bijzondere tijdsdocument geeft hoop en maakt me trots om in deze bijzondere stad te leven. . Bedankt @frontaalpodium voor dit cadeau. Leuk detail: de vriend van een vriendin van mij en @theostepper krijgt ook een podium in een van de prachtige verhalen genaamd ‘Gallery’.