Heerlijk eigenzinnige personages

Na de bekentenis van Tanja op kerstavond zijn de zussen Tanja, Hanna en Joan niet meer on speaking terms. Joan negeert zowel Tanja’s als Brent’s oproepjes, en Hanna heeft het gevoel dat ze tussen haar twee zussen gevangen zit. Tijd voor een verzoeningsactie, maar hoe? Hanna zoekt troost bij haar favoriete gigolo Alexander, voor wie ze stiekem meer aan het voelen is. Het lijkt wel of hij daar hetzelfde over denkt, maar daar durft Hanna niet op te vertrouwen. Dan komt ze op een idee om haar drielingzussen weer bij elkaar te brengen. Maar terwijl haar zussen een verzoeningspoging doen krijgt ze een onverwacht telefoontje van Alexander. Na de Big Bang aan het einde van deel 1 van MZZL Moeders pakken we hier de draad weer op. De zussen lijken verder uit elkaar te staan dan ooit. Geluk, hoop en liefde lijkt er even niet in te zitten, behalve misschien voor Hanna, die steeds meer persoonlijke aandacht van Alexander lijkt te krijgen. Maar is dit wel gemeende aandacht of is hij gewoon goed in zijn werk? Het komt ook niet allemaal zonder slag of stoot goed, Marion van de Coolwijk weet de spanning er goed in te houden. De drie zussen blijven stuk voor stuk heerlijk eigenzinnige personages die hun eigen methodes hebben om dingen op te lossen. En het einde is ook weer heerlijk verrassend met nog genoeg open eindjes voor een volgend deel. Want die Alexander, daar wil ik nu wel het zijne van weten. En ik voorzie stiekem ook nog wel wat Baby Blues, of zou ik er helemaal naast zitten? (Deze recensie is eerder verschenen op het blog Boekinkt)