Akelig boek

Gatsamme wat een naar boek. Je wordt als lezer in het hoofd van een halve gare aan alcohol verslaafde narcist geduwd. Ik weet het, literatuur moet soms schuren, maar dat is hier naar mijn mening niet overtuigend gedaan. Dat komt vooral doordat zowel de naamloze narcistische hoofdpersoon als zijn vrouw Zigi hele platte personages zijn en blijven. "Er wordt niet gepsychologiseerd" las ik in een review, maar daardoor ontbreekt elke context die ons iets meer kan vertellen over deze twee personen. Dat had als gevolg dat ik niet bij Zigi betrokken raakte en het mij dus niets deed, wat die man van haar allemaal uithaalt. Hij is ook nog obsessief op zoek naar zijn dochter uit een eerder huwelijk, een verhaallijn die eigenlijk niets toevoegt aan dit verhaal. En jawel, het eind is wat je ervan verwacht. Omdat het een dun boek is heb ik het toch uitgelezen. De meeste lezers vinden dit een pareltje. Het is duidelijk dat ik in het kleine kampje zit dat deze mening niet deelt.