Lezersrecensie
Lift met een eigen willetje
29 jan 2020
Linwood Barclay is een in Amerika geboren Canadese auteur. Hij heeft Engelse literatuur gestudeerd. In 2007 debuteerde hij met de thriller Zonder een woord. Na dit debuut stopte hij met zijn columnisten werk voor de Toronto Star en richtte zich volledig op het schrijven.
In een metropool als New York gebeuren dagelijks ongevallen, Er is altijd wel iets aan de hand. Maar ongelukken met liften? Woon of werk je daar in een wolkenkrabber, dan ben je afhankelijk van de lift. Als er dan liften een eigen leven gaan leiden ontstaat er chaos. Maar op wat voor manier dat gaat gebeuren?
De proloog begint meteen al spannend. Op maandag stort er een lift neer in Manhattan en zijn er vier slachtoffers te betreuren. De auteur weet bij de lezers meteen al vragen op te roepen. Een van de slachtoffers is een bekende van journaliste Barbara Matheson, die de primeur van het liftongeluk heeft voor haar nieuwsblad. Maar is het wel een ongeluk vraagt deze zich af, of is er een andere oorzaak?
Als er dan op dinsdag een tweede liftincident plaatsvindt, waar men de vinger niet op kan leggen worden de gemoederen aardig verhit. Allerlei speculaties doen de ronde. Is het achterstallig onderhoud? Er wordt een heksenjacht ontketend, want bij wie ligt nu de schuld? De eigenaar of de gemeente? Of zou het ongeluk een andere oorzaak hebben?
Burgemeester Headley en zijn stafmedewerkers hebben de handen vol aan het geruststellen van de inwoners van New York. Want durven de mensen nog wel met de lift te gaan? Of moeten ze de liften tijdelijk op non-actief zetten?
Rechercheur Bourque en Delgado zijn nauw betrokken bij het onderzoek naar de oorzaak van de liftincidenten. Wie zit er achter en waarom? In een race tegen de klok proberen zij hier achter te komen. Op donderdagavond is er een feestelijke opening van de hoogste wolkenkrabber, die maar liefst achtennegentig verdiepingen telt. Gaat het hun lukken voor die tijd de oorzaak van de liftincidenten te vinden?
Lift is een thriller met een zorgvuldig opgebouwd plot, dat vol zit met dwaalsporen en onverwachte plotwendingen. De heerlijke droge aanstekelijke humor heeft mij regelmatig doen glimlachen.
“Met zijn een meter tachtig, brede schouders, sterke kaaklijn en wenkbrauwen als gemuteerde rupsen was hij een indrukwekkende verschijning.”
Linwood Barclay heeft een filmische schrijfstijl, waardoor je het gevoel hebt zelf ter plekke te zijn en ik af en toe spontaan koude rillingen kreeg bij bepaalde scènes.
Het verhaal is in de derde persoon geschreven en heeft een lange spanningsboog. De auteur heeft mij regelmatig op het verkeerde been weten te zetten, door verwachtingen te scheppen, die niet uitkomen.
Bijna alle personages leer je goed kennen en sommige zijn meteen al sympathiek..
Barbara is behoorlijk vasthoudend en goed in haar werk. Ze wilde reeds als jonge vrouw onafhankelijk en succesvol zijn. Dit heeft haar relatie met haar dochter Arla behoorlijk beïnvloed. Bourque is een gekwelde rechercheur, die getekend is door de dingen die hij meegemaakt heeft.
De beleving van de mensen en het rechercheteam, hun angsten komen goed naar voren.
Het is jammer, dat je het personage, dat behoorlijk veel invloed op het verhaal heeft niet echt leert kennen. In schuin gedrukte stukken tekst lees je over diens jeugd en wat deze voor invloed op hem heeft gehad.
In het begin zijn er veel personages om te onthouden. De meerdere verhaallijnen komen op een mooie manier in een daverende finale bij elkaar. Af en toe staat er een schuingedrukt tekst, waarvan de betekenis je tegen het einde duidelijk wordt.
Een levensles verwerkt in Lift is, dat beslissingen die in het leven worden gemaakt ver door kunnen werken.
Het hele verhaal speelt zich in vijf dagen af. Je krijgt een inkijkje in het leven van de slachtoffers. Lift laat goed zien hoe mensen vergroeit zijn met hun mobiele telefoon en niets om zich heen meer zien. De weergave van maandag tot en met vrijdag in de vorm van liftknoppen waarbij elke etage een nieuwe dag voorstelt is mooi gedaan. Er wordt als het ware naar een finale toegewerkt, etage 5: donderdag
Neem jij na het lezen van Lift voortaan de trap? Of durf jij na Lift gelezen te hebben de lift nog te nemen?