Een ijzeren vuist

In dit derde boek van De verhalen van Auruco splitst het verhaal zich in twee gedeelten. Het eerste deel gaat over Edilion en Dorvin die naar de IIzeren Stad gaan, waar de familie IJzervuist heerst. Ze komen in gevecht met de handlanger van Felkon Demonos, Styrr. In de stad Istongyr staan ze oog in oog met de Ziellozen. Er gebeurt veel in dit verhaal, maar dat ga ik niet verklappen. Het andere deel van het verhaal volgt Elisia die met de kinderen van oom Wargan samen op zoek gaat naar Skjald die was ontvoerd. Zij komt na heftige gebeurtenissen in het noorden van het land terecht, bij de familie Vuurdoorn. De schrijfstijl en het woordgebruik in dit boek was voor mij weer even wennen, maar al gauw nam het verhaal mij mee. In een tijd van oorlog proberen de broers zoveel mogelijk bondgenoten te verzamelen voor de laatste slag tegen het grote kwaad. Dat er in een oorlog ook veel doden te betreuren zijn en dat niet iedereen blijft leven, wordt door de schrijver goed weergegeven. Er gebeuren vreselijke dingen in het verhaal, verdrietige dingen die bij zo’n groot gevecht horen. Ook de dieren raken door al het geweld om hen heen op de vlucht en komen in andere streken terecht dan waar ze oorspronkelijk horen. Ik vond het weer een mooi nieuw gedeelte van het grote verhaal over Auruco en ga gauw verder lezen in het laatste deel, want deel 4 is ook al uitgekomen. Dit is een echt high fantasyverhaal in een verzonnen wereld waar het goede tegen het kwade in opstand komt. Een aanrader voor fantasyliefhebbers dus.