Sterke verhalen in een afwisselende verhalenbundel

Disclaimer: er staan van mij twee verhalen in deze bundel. Een SF-verhaal dat ik in mijn eentje schreef ('De gaten') en een verhaal dat ik schreef samen met Theo Barkel ('Kweekvlees') waarin de karakters uit 'De quantumdetectives' opnieuw hun opwachting maken. Verder heb ik met diverse auteurs die in deze bundel zijn opgenomen in het verleden ook samengewerkt. 9- Het verschijnen van een nieuwe editie van 'Verhalen vertellers' begint zo onderhand een jaarlijkse traditie te worden. Dit is alweer de vierde bundel waarin schrijvers van Uitgeverij Macc hun verhalen samenbrengen. In de vorige uitgave stonden ook enkele verhalen die uitschieters naar onderen waren, verhalen van minder ervaren schrijvers die duidelijk niet het niveau behaalden van de rest van de inhoud. Dit keer waren er geen 'kneusjes' bij in mijn opinie. Alle verhalen waren van grote klasse, al zijn er natuurlijk bij die mijn favoriet zijn en een paar die me minder aanspreken. Dat is altijd zo in bundels. Maar gezien het gedeelde niveau van alle bijdrages zullen lezers (vooral SF-liefhebbers) hier waarschijnlijk erg van kunnen genieten. Hoogtepunt van de bundel is het lange verhaal van Tais Teng dat de afsluiting vormt, 'Over bestrate hemels en een diamanten oceaan'. Opnieuw een heel originele wereld, vol fascinerende details en verbazingwekkende elementen. Dit keer een wereld die als een Dysonschil om de aarde gebouwd is en waar mensen aan de binnenkant wonen. Als ze omhoog kijken zien ze de Aarde. Daar wonen de rijken, terwijl de arme sloebers de schil bevolken ... Een lange achtervolging neemt de lezer mee langs de rijkwijdte van Tengs verbeelding. Vol vaart, geen overbodige uitwijdingen. Misschien niet diep, maar qua entertainment zit het zeker goed. Wat meer diepgang heeft het bijzondere openingsverhaal van de Amerikaanse auteur Jeff Carlson, aan wie de bundel is opgedragen. Uitgeverij Macc gaf meerdere boeken uit van deze te jong overleden auteur. Zijn verhaal, 'Planeet van de Sealies' is fascinerend en actueel, over een uit een ijstijd ontwakende aarde, waar gekloonde mensen graven in het afval dat wij hebben achtergelaten. Het is een verhaal dat je misschien twee keer moet lezen, omdat de auteur de lezer middenin een vreemde situatie dropt, maar het blijft uiteindelijk wel hangen. Mooi geschreven ook. 'Kom dappere burger, versterk de rangen van het Oneindige Rijk' is een mooi verhaal van Jaap Boekestein, met een van zijn levenslustige karakters, die een maas in de wet vindt om een uniek ruimtejacht te kunnen aanschaffen. Een klassieke space opera. Weinig vernieuwend, maar met Jaaps verbeelding en schrijfstijl zit het altijd wel goed. Theo Barkel komt ook met een klassieke space opera, opnieuw met een flinke knipoog. Humoristische SF over de last van administratie ... Heel sterk vond ik 'Groot wild' van Martijn Kregting. Ik kijk er altijd naar uit zijn verhalen te lezen als ik ze tegenkom in bundels. Dit verhaal stelde opnieuw niet teleur. Het lijkt te beginnen in onze realiteit, maar dan volgt er een wending en een perspectiefwisseling en komt alles op losse schroeven te staan. Heel fascinerend en met een sterk slot. 'Een spel van vuur en water' van Nanouk Kira was een mooi fantasyverhaal, met veel aandacht voor het innerlijke leven van de hoofdpersoon, die zich tussen wal en schip voelt vallen. Geen watermagie, geen vuurmagie, maar wat dan wel? En hoe ga je om met pesters die je geen plek gunnen? Mooie, bescheiden conclusie. Pesten speelt ook een grote rol in het indringende verhaal van Karel Smolders, 'Vonnis met uitstel', waarin iemand terugkeert naar de plek waar hij opgroeide, waar blijkt dat zijn verleden nog springlevend is. De effecten van pesten worden sterk beschreven en de frustratie van de hoofdpersoon voert naar een beklemmende conclusie. Uniek is de bijdrage van Gé Ansems, 'De Slangfluit'. Heel anders dan de andere verhalen. Geen SF of fantasy, maar een Iers sprookje. Met de daarbij behorende vertelstijl, inclusief alwetende verteller. Stel je voor dat je in een Ierse pub zit met een pint Guinness en dat Gé je dan dit verhaal vertelt ... Want vertellen kan hij. En zijn liefde voor de Ierse cultuur en de Ierse muziek spat ook uit het verhaal. Maar, zoals ik zei: verwacht niet hetzelfde type verhaal als de rest. Kortom, allemaal goede verhalen die tot de verbeelding spreken. Ik kijk al uit naar de vijfde editie van Verhalen vertellers en hoop dat de traditie lang voortgang zal vinden.