Afwisselende verzameling genreverhalen met veel post-apocalyptische scenario's

Disclaimer: ik sta zelf in deze bundel met mijn verhaal 'Kwantumzelf Inc.' en ding ook mee naar de EdgeZero-award. Ik heb deze bundel ontvangen als auteursexemplaar. Het begint een jaarlijkse traditie te worden: het verschijnen van de nieuwe editie van EdgeZero, met de beste verhalen uit het fantastische genre die het voorgaande jaar hebben meegedaan aan verhalenwedstrijden of zijn gepubliceerd in bundels en tijdschriften. Ook een jaarlijkse traditie is de discussie over EdgeZero: is de jury wel objectief? Hebben schrijvers die veel verhalen opsturen een oneerlijk voordeel? Waarom staan de winnaars van verhalenwedstrijden er niet in? Allemaal goede vragen, maar het feit blijft dat hier een bundel ligt met een collectie van erg goede verhalen die in het voorgaande jaar zijn verschenen die de diversiteit van wat Nederlandstalige auteurs publiceren duidelijk in beeld brengt. Je ziet er welke bundels en tijdschriften kwaliteit leveren en welke auteurs je in de gaten moet houden. Maar we zouden geen schrijvers zijn als we niets te discussiëren zouden weten ... In elk geval heb ik van het lezen van de bundel genoten. Natuurlijk waren er een paar verhalen die me niet zoveel deden of die me tegen stonden, vanwege de onderwerpskeuze, of de cynische atmosfeer. Daar hou ik niet van, maar dat is een persoonlijke voorkeur geen objectieve waarheid. Ook waren er weer verhalen die ik al kende, maar dat kan ook niet anders aangezien ik probeer bij te houden wat er op het gebied van de fantastische literatuur verschijnt in Nederland (de verhalen uit Ganymedes 12 en 19 kende ik daarom al). In elk geval niet één bundel die domineerde, zoals vorig jaar 'Lovecraft in de polder.' Het was geen straf de verhalen die ik al kende, opnieuw te lezen en ik vond voor mezelf genoeg nieuws. Verder interessant is het zien terugkeren van thema's in meerdere verhalen. Er waren meerdere verhalen over het leven na de dood en karakters die uit een hel in een hemel probeerden terecht te komen. Er waren meerdere verhalen over parallelle universa. En meerdere verhalen over een toekomstig Nederland waar het helemaal is misgegaan. Heeft het opkomen van die thema's te maken met de situatie in de wereld onder mensen als Trump? Verlangen we naar een alternatieve werkelijkheid? Vragen we ons af of we goede mensen zijn of niet? De bundel begint met 'Kus de bruid' van Tais Teng. Vintage Teng, om het zo maar eens te zeggen, vol ideeën (zoals de Serengeti-toren, waarin de natuur in leven wordt gehouden). Met een wrange twist. Bart de Wolf draagt een sterk gedicht bij met een horrortintje. Gevolgd door 'Hovenier gezocht' van Eowen Valk. Daar had ik iets meer van verwacht. De situatie is leuk, maar het miste wat verdieping, zoals over de natuur van de boom. Over mijn eigen verhaal zal ik het natuurlijk niet hebben. 'Wartna' van Jan J.B. Kuipers zal genieten zijn voor liefhebbers van zijn werk, maar ik vond het erg cynisch en te grimmig. Hij schrijft ontegenzeggelijk prachtig, maar zijn verhalen zouden gediend zijn met wat lichtpuntjes in de duisternis. Jorrit de Klerk is een van de Nederlandse 'hard SF'-schrijvers die ik zeer waardeer. Zijn verhaal '#BlueBlobTalking' neemt de huidige social media op de hak en is een commentaar op onze mentaliteit als mensen. Het is vooral satirisch, dus lees het niet als een te serieus SF-verhaal. Django Mathijsen volgt het voorbeeld van Teng en Boekenstein en komt met een nieuw genre: Fietspunk. Een parodieverhaal waarin een fietspad naar de maan wordt aangelegd. Op zich onderhoudend, maar wat te lang en de hoofdpersoon pleegt een moord waar later niet meer op wordt teruggekomen. Debby Willems is zoals altijd sterk met 'De poort naar het paradijs'. Ze speelt vaker met het contrast tussen hemel en hel in haar verhalen, zoals ook in haar verhaal uit EdgeZero - De beste genreverhalen uit 2017. 'Elvis moet Dood' van Bo Balder was goed geschreven, en bevatte weer een parallel universum, maar het einde vond ik wat zwak en flamingo's eten geen kikkers. 'Xtreme teleshopping' was grappig, vooral de twist helemaal aan het einde, maar was verder voor de lengte van het verhaal een beetje een lichtgewicht. 'Nachtdienst' van Kelly van der Laan was een sterke horror. 'Het spook in het homobos' van Dirk Bontes was ... grensverleggend? Niet mijn type verhaal. 'Kussen onder de dijkbomen en wolkenschepen' van Tais Teng en Jaap Boekestein was een geweldige Ziltpunkvertelling over een bijna onherkenbaar toekomstig Nederland. 'De vijfde' van Maarten Luikhoven toonde overtuigend een postapocalyptisch Parijs en had een leuke wending wat betreft de identiteit van de hoofdpersoon. 'Schoolreisje' van Paul van Leeuwenkamp toonde een postapocalyptisch Nederland, al had het verhaal wel wat meer om het lijf mogen hebben. Jaap Boekestein doet 'Sword & Scorcery' in 'De Mummiehaler van Wynxk'. Een tijdreisplot, maar het einde overtuigde me niet. Hoe kan zijn eigen lijk er liggen als hij naar het heden is teruggekeerd? Django Mathijsen en Anaïd Haen geven een gevoelige blik in het hiernamaals en geven de gevoelens van iemand die zijn geliefde ziet wegkwijnen door dementie mooi weer. Joost Uitdehaag stelde me niet teleur met 'De begeerten van vreemden', dat op invoelende en eigenlijk ontroerende manier laat zien hoe ver we zouden kunnen gaan met DNA-manipulatietechnologie. 'Vlak voor de zoveelste zondvloed' van Reinder Veelinx was kort, maar krachtig (ook weer een veranderd Nederland). 'Leesherinneringen, nooit vervagend' van Frank Roger beschreef een situatie, maar vertelde naar mijn mening geen verhaal. Het verhaal 'Lente in de wintertuin' van Mike Jansen vond ik wel weer heel sterk. Sfeervolle beelden, gevoelig beschreven relaties. Een goede afsluiter van de bundel die laat zien dat Mike wel degelijk in de bundel thuishoort, zelfs al helpt hij met het organiseren van de wedstrijd. Nu moet ik alleen nog de beste drie bepalen en doorgeven aan slush@edge-zero.com zodat de winnaar van deze editie van EdgeZero kan worden bepaald! En hopelijk komt er volgend jaar een nieuwe editie!