Erfschuld

Recensie van: Erfschuld Auteur: Arnaldur Indridason (Reykjavik, 1961) is historicus en schrijver. Hij won de Martin Beck Award (voor de beste thriller in Noord-Europa) en de CWA Gold Dagger Award (de grootste prijs voor het spannende boek). De boeken van Arnaldur Indridason zijn in veertig talen vertaald en er zijn twaalf miljoen exemplaren van verkocht. Geen IJslandse schrijver is zo populair, niet alleen in eigen land, maar ook daarbuiten. Wijze van lezen: Paperback van de Mini Bibliotheek Uitgeverij: Querido Genre: literaire thriller Cover en flaptekst: Ik zie een manspersoon in het zwart met de rug naar mij toe staan. Op een weg met enorme donkergrijze keien. Kijkt hij naar de ondergaande of opgaande zon in al haar kleurenpracht? Wie is hij waarom staat hij daar? Vragen waar ik een antwoord op wil hebben. De flaptekst is krachtig, informerend en spannend. Maken me nog benieuwder naar dit verhaal. Quote: Pagina 271, hoofdstuk 53: Een diepe spleet in de lavabodem, terzijde van de openbare wegen, waarin eeuwige duisternis en koude heersen. Het dreunende geluid van de waterval dringt er niet door. In de diepte wordt de spleet nauwer en nauwer. De ruwe wanden zijn steil en gevaarlijk en de bodem is onbegaanbaar, zowel voor vossen als voor raven. Op de wanden groeien varens en mos; daaronder sijpelt het water van de nabije bronnen. Bij strenge vorst, als het ijs zich op de wanden vastzet, verandert de spleet in een schitterend sprookjespaleis. Op de bodem heerst ijzige stilte, door geen windvlaag of vogelzang onderbroken – het slaapvertrek van die ongelukkige verborgene: het meisje dat in dit paleis overnacht. Het verhaal: Een alleenstaande oude man wordt dood aangetroffen in zijn appartement in Reykjavík. Hij blijkt vermoord te zijn, verstikt met zijn eigen kussen. Op zijn bureau liggen een paar krantenknipsels uit de oorlogsjaren: achter het Nationaal Theater in Reykjavík, dat in die tijd dienstdeed als opslagplaats voor het bezettingsleger, werd een meisje gewurgd aangetroffen. Een gepensioneerde politieman hoort van de moord op de oude man en zijn nieuwsgierigheid is gewekt. Hij is goed bekend met de zaak – maar waarom zou iemand daar meer dan een halve eeuw krantenartikelen over bewaard hebben? Mijn leesbeleving: Al jaren ben ik fan van de boeken van Arnuldur Indriđason. Altijd vol spanning, diepgang, goed uitgewerkte personages en een verhaal dat stevig in elkaar zit. Ook nu is dat het geval. Dit verhaal speelt zowel in het verleden en wordt afgewisseld met de verhaallijn in het heden. Naarmate het verhaal vordert komen het heden en het verleden bij elkaar. Tot in de plot die eerst onduidelijk leek maar als alle puzzelstukken gelegd zijn logisch en kloppend is. De personages zijn zo levensecht dat je ze voor je ziet. Je bouwt een band met hen op. Je kruipt als het ware in hun hoofd. Je leert hun leven kennen. Gelijk toen ik begon te lezen werd mijn nieuwsgierigheid gewekt. Ik kon niet meer stoppen met lezen. De auteur laat jezelf ook mee puzzelen en nadenken. Het enige wat ik jammer vond is dat de gedeelten heden en verleden niet met een titel erboven waren aangegeven. Dat maakte dat ik heel erg moest zoeken in welke tijdbik aan het lezen was. Als het verhaal vordert en je de personages beter kent dan is dit opgelost. Naast alle verdrietige, aangrijpende en schokkende gebeurtenissen is het ook nu weer fantastisch dat de auteur het Ijslandse landschap en haar inwoners uitvoerig en beeldend verteld. Ook de geschiedenis en het mystieke volksgeloof komen aan bod. Dat maakte dat ik dit verhaal met nog meer plezier las. Toen ik het verhaal uit had vond ik dat uitermate jammer. Zo’n goed verhaal met zulke goede plotwendingen, spanning en menselijke personages. Toen ik het boek terug bracht naar de Mini bieb hoopte ik met heel mijnhart dat de personages een andere lezer konden meesleuren in dit verhaal en net zo zouden betoveren als mij. Mijn mening: Ik geef 4 sterren. Een sterke goede opgebouwde verhaallijn in het heden en het verleden. Enige verwarring doordat er boven de heden en verleden gedeelten geen titel staat. Gaandeweg het verhaal wordt dit beter en leest het vlotter door. De personages zijn gedetailleerd en levensecht. De schrijfstijl is beeldend. De geloofwaardigheid van fit verhaal is hoog. Dit kan ook in het echte leven gebeuren. De spanningsboog is hoog en doordat je gelijk het verhaal wordt ingesleurd blijf je lezen. Je blijft geboeid mee puzzelen en denken. In de plot komen de verhaallijnen bij elkaar. De plot was verrassend voor mij ik zag dit einde niet aankomen.