venijnig

Inhoud: Hannah verhuist samen met haar man Matthijs en hun tweeling Mees en Merlin naar een tuindersgebied. Ze willen graag een biologische kwekerij beginnen. De tuinders zitten daar niet op te wachten, en werken hun tegen waar ze kunnen. Hun leven neemt een verschrikkelijke wending wanneer er iemand wordt vermoord. Hannah is verdachte in de moordzaak. Ze Probeert achter de waarheid te komen en werkt zich daarbij in de nesten. Cover: Het is hoofdzakelijk in donkergroen gehouden. Je ziet een houten huisje, een chalet, in het bos met een fel verlicht raam. Daarboven staat Venijnig spoor in grote oranje letters. Hoewel de cover erg aantrekkelijk is, en een beetje luguber en spannend aandoet vind ik het niet echt bij het boek passen. Het gaat niet over een chalet. Ik had meer iets gekozen met een klein woonboerderijtje, of stukken land en bloembollen en iets van een tractor erop. Quote: ‘Een huis zonder boeken voelt als een lichaam zonder ziel.’ Recensie: Ik leerde Anita Kok kennen op de Deventer boekenmarkt. Ze was voor mij een onbekende auteur. Ze woont in een tuindersgebied en dit motiveerde haar om deze spannende roman te schrijven. "Venijnig spoor" is haar debuutroman. Quote; ‘Laten we de bijen sterven voor on bosje bloemen? Laten we ons milieu vergiftigen of onszelf? Zal iedereen er zo van houden als ze dit realiseren?’ Hannah en Mathijs zijn met hun kinderen Merlin en Mees vanuit Amsterdam in de bollenstreek komen wonen. Hannah vindt het heerlijk, ook omdat haar ouders dichtbij wonen. Ze heeft als hobby toneelspelen en haar goede vriend Edwin speelt ook mee. Als Hannah de kinderen naar school brengt en de ouders vriendelijk groet, en voorstelt merkt ze gelijk hoe de mensen daar over mensen die niet uit de buurt komen denken. Ze voelt de vijandigheid. Ik had medelijden met haar. Ze bedoelde het zo goed maar ze kreeg gewoon geen kans. Helaas komt zulke stugheid en dwarsheid nog steeds voor in veel dorpen in Nederland. Hannah heeft ook steeds problemen met haar buurman Piet. Hij maakt teveel lawaai, hij sproeit het land, hij verbrandt afval. Hij snoeit te veel weg. De andere buurman rijd te hard Daarin vond ik haar wel een zeur. In het boek staan tussendoor bladzijden met schuingedrukte letters. Via die bladzijden spreekt iemand je toe. Je weet niet wie het is maar dat hij in duistere zaken zit is snel duidelijk. “Het is soms lastig werk, maar het verdient retegoed en ach, iemand moet het doen.’ Ik word steeds nieuwsgieriger wie hier achter zit en wat er achter zit. Hij houd zo te lezen van snel geld verdienen. Maar ik heb geen idee waarmee. Naarmate het boek vordert kom je steeds meer over de persoon te weten. Maar pas aan het eind kom je te weten wie het is. Dat houd het erg spannend. Hannah heeft het desondanks niet echt gemakkelijk. Mees die andere kinderen bijt, Merlin die steeds onverklaarbare hoofdpijn heeft, en haar man Matthijs met zijn plan om een biologische kwekerij te beginnen is er ook niet echt voor haar. Geen wonder dat ze gevoelens voor haar buurman David den Ouden krijgt. Als er personen overlijden is Hannah een van de hoofdverdachten. Ze zegt steeds tegen de politie dat ze onschuldig is maar ze heeft het idee dat ze haar niet geloven. Hannah gaat zelf op onderzoek uit om de moordenaar te vinden.. Het begin van het boek vond ik het een beetje houterig geschreven, maar naarmate het vorderde ging het soepeltjes van het ene naar het andere onderwerp over. Het verhaal komt rustig op gang en je leert het hoofdpersonage Hannah goed kennen. Hannah haar manier van denken wordt enorm goed verteld waardoor ik mij goed kan inleven en haar acties beter begrijp. Het boek bevat geloofwaardig personages, en de realiteit van het gebruik van pesticiden in de bloemen- en bloembollen teelt. Geen voorspelbaar verhaal. Het zorgde ervoor dat ik het erg spannend vond. Ik wilde het boek zo snel mogelijk uitlezen om te weten hoe het in elkaar steekt. Gelukkig leest het vlot dus was dat geen probleem. Het boek liet mij wel nadenken over de bloemen die ik in huis zet. Ik zal nooit meer gewoon een bosje bloemen kunnen kopen zonder aan dit verhaal te denken.