Bijzonder mooi en bitterzoet

Wanneer Violette, weesmeisje en eigenlijk altijd alleen geweest, tijdens het werken Philippe ontmoet verandert haar leven. Philippe en Violette trouwen, verhuizen naar een spoorwachtershuistje en stichten een gezinnetje. Ondanks dat Philippe moeilijke ouders heeft en vaak buiten de "pot piest" blijven ze bij elkaar tot een heftige gebeurtenis in het leven hun relatie totaal ontwricht en Philippe de benen neemt. Wat De bijzondere levens van Violette memorabel maakt zijn de personages. Elk personage heeft zijn of haar eigen verhaal dat met dat van Violette verweven is en zijn indruk achter laat op het heden, verleden en zelfs de toekomst. De belangrijkste setting van het verhaal is bijzonder te noemen: een begraafplaats. Je verwacht niet dat een boek dat zich rondom zo'n droevige plek centreert toch zo mooi is. Alle verhaallijnen eindigen uiteindelijk bij deze begraafplaats. Perrin heeft een poetische schrijfstijl wat ook in het Nederlands goed overeind blijft. Het boek is zo beeldend geschreven dat je het voor je ogen zien afspelen. Het boek draagt een zwaar thema met zich mee, rouw, dat door de schrijfstijl van Perrin als een rode draad op een kunstige manier het verhaal aaneenrijgt. De bijzondere levens van Violette is hartverwarmend, bitterzoet en prachtig. Met memorabele personages en plaatsen houdt het je van begin tot einde aan de pagina's gekluisterd.