Goed verhaal maar geeft een dubbel gevoel

Al jarenlang ben ik zelf actief vogelaar; bij lange na niet zo fanatiek als Arjan Dwarshuis, en een wereldrecord vestigen, of zelfs maar een Nederlands record, is mijlenver van mijn ambitie vandaan. Maar toch kon ik dit boek niet laten liggen, omdat ik benieuwd was hoe zo'n recordjaar tot stand komt. Laat ik voorop stellen dat het boek leest als een avonturenroman. Je kunt alleen maar respect hebben voor Arjan als je leest hoe hij honger, dorst, hitte, kou en ziekte opzij zet om zijn wereldrecord te vestigen. Het is ook leuk om te lezen hoe hij als kleine jongen vogels leerde waarderen en zich met al zijn fanatisme opwerkte in de gelederen van de vogelaars. Zijn kennis over vogelsoorten is waarschijnlijk onovertroffen; niet voor niets is hij een soort van icoon binnen de vogelaarswereld, al voordat hij dit record vestigde. Toch geeft het boek me een beetje een dubbel gevoel. Op zo ongeveer elke pagina spreekt Arjan zijn zorgen uit over ecosystemen die verwoest worden, soorten die verdwijnen, het regenwoud dat gekapt wordt etc. Met zijn reis en de verhalen daarover zamelt hij geld in om natuurbeschermingsorganisaties te steunen. Dat klinkt (en is) natuurlijk heel nobel, maar tussen de regels door lees je toch vooral over de bloedfanatieke twitcher die alles en iedereen (tot en met zijn zieke vriendin) opzij zet om toch maar zijn vogels te kunnen zien en het record in de wacht te slepen. Na de zoveelste keer dat hij een soort die bijna onmogelijk te zien is, toch gevonden heeft, weet je het dan ook wel. Ook de manier waarop de recordpoging tot stand komt, is erg kil en zakelijk. Op elk vliegveld waar hij landt, staat een auto klaar plus een lokale gids die precies weet waar welke soort te vinden is. Waarschijnlijk is dit ook nodig om überhaupt een wereldrecord te kunnen vestigen, je bereikt dat niet met lukraak op reis gaan en hopen op het beste. Ook bijv. een F1-wereldrecordhouder heeft een heel team van ondersteuning die alles tot in detail voor de coureur regelt, dus dat hoort er bij. Maar het haalt wel een beetje de 'romantiek' van reizen en vogels kijken onderuit. Als je zelf een fanatiek vogelaar bent, kun je hier wel doorheen prikken, maar ik kan me voorstellen dat het een niet-vogelaar, of iemand (zoals ik) die vogels kijken vooral als een aangenaam tijdverdrijf ziet, op den duur wat gaat vervelen. Niettemin is dit een lezenswaardig boek voor iedereen die in vogels geïnteresseerd is (en waarschijnlijk een goede wake-up call voor iedereen die er van droomt zelf ooit een recordpoging te ondernemen).