Recensie

‘Twee vrouwen hebben vrijwel tegelijkertijd een angstaanjagend visioen. De een is Elsa, een huisarts die op een kruispunt in haar leven staat. Om verder te gaan zal ze moeten afrekenen met haar verleden. Een mysterieuze ontmoeting in Salzburg brengt haar op het spoor van een eeuwenoud geheim in een klein dorp in de Liemers. Ze ontrafelt het geheim, dat haar meeneemt naar de tijd van de tempelridders en de 16e eeuw maar ook haar persoonlijke bestemming steeds dichterbij brengt. Bij haar speurtocht krijgt Elsa hulp van Marit, door dorpsgenoten beschouwd als ‘geestesziek’. Als Marit ineens verdwijnt blijkt er een beklemmende waarheid achter haar waan te schuilen.’ De flaptekst lijkt heel duidelijk, maar het verhaal is dat voor mij totaal niet. Er wordt ontzettend veel gewisseld in perspectief, tijd en plaats waardoor het heel erg lastig is om in het verhaal te komen. De historische aspecten en het rare gedrag van de personages hebben iets dat mij blijft aantrekken, maar ik moet echt moeite doen om het verhaal uit te lezen. De personages zijn heel breed uiteengezet en dat gaat veel verder dan alleen Elsa en Marit. We lezen zowel passages uit het verleden als passages die zich nu afspelen die een compleet beeld moeten vormen van hun als persoon maar het is mij niet altijd direct duidelijk in welk tijdsbestek we ons bevinden en dat maakt de personages erg warrig. De dingen die zij doen zijn voor mij ook totaal onlogisch en hoewel alles tot een bepaald punt en een bepaalde uitleg leidt, kan ik daardoor geen connectie met hen krijgen. Ditzelfde geldt voor het plot. Ook dit is ontzettend breed uiteengezet maar er zit totaal geen chronologie in waardoor ik de tel meer dan eens kwijt raak. Ook zijn er passages en ontmoetingen die uit het niets lijken te komen en bij mij ook weer voor meer verwarring zorgen. Ik bleef lezen omdat ik wilde uitpuzzelen wat er achter het verhaal van Elsa en Marit zat dus het verhaal heeft wel iets van aantrekkingskracht en wekt toch nieuwsgierigheid op. Toch kon ook de ontrafeling van het verhaal mij niet verbluffen en blijf ik vooral met veel vragen achter. Iets dat wellicht zo bedoelt is? Diane Busink heeft een fijne schrijfstijl die je op geheel eigen wijze meeneemt in het verhaal. Helaas kon ook deze me dit keer niet soepel door het verhaal leiden en blijkt Een quaet vermoeden voor mij geen match. Bedankt Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar van ‘Een quaet vermoeden’.