geen klapper, maar toch geslaagd

Namens Vrouwenthrillers las ik De understudy. Deze recensie verscheen dan ook oorspronkelijk op Vrouwenthrillers.nl Bedankt Vrouwenthrillers en Ambo Anthos voor het recensie-exemplaar. Een thriller schrijven met vier auteurs, het is gewaagd maar dat het kan bewijzen Sophie Hannah, Holly Brown, Clare Mackintosh en B.A. Paris met het schrijven van De understudy. Vier getalenteerde meisjes: Bel, Sadie, Ruby en Jess lijken een hecht vriendinnengroepje te vormen op het OFA, een beroemde toneelschool in London. Dat er hier en daar afgunst en jaloezie heerst is vooral te merken aan hun competitieve moeders: Elise, Bronnie, Carolyn en Kendall. Ze lijken allemaal bevriend te zijn, maar het eerdere pest gedrag van Ruby heeft wat roet in het eten gegooid. Als er een nieuwe leerlinge op het toneel verschijnt, Imogen, wordt alle negativiteit weer opgerakeld en komen de vriendschappen op scherp te staan. Zowel de moeders als hun dochters hebben heel uiteenlopende karakters die allen goed zijn uitgewerkt. Het is meteen duidelijk wie welke rol in de groep toegewezen krijgt. Door deze verschillende karakters botst het natuurlijk regelmatig en niks is er scherper dan een trotse moeder die de wereld voor haar kind overheeft. We volgen vooral de moeders in het verhaal, die allemaal hun eigen hoofdstukken toebedeelt krijgen. Zo leren we hen natuurlijk niet alleen in groepsverband goed kennen, maar ook hun eigen persoonlijkheid komt ruim aan bod. Het is al gauw duidelijk dat elke moeder een geheime agenda heeft en dat ze elkaar niet echt vertrouwen. Ook hun vriendschap lijkt gebaseerd op wantrouwen. Ze geloven alleen hun eigen versie van het verhaal en willen alleen hun eigen hachje redden. Het verhaal heeft zijn spannende momenten, die vooral samengaan met de heftige gebeurtenissen die plaatsvinden na het verschijnen van Imogen. Ook zij krijgt door de moeders direct een label opgeplakt, maar deze komen niet altijd met elkaar overeen. Ook het gehele mysterie rond Imogen zorgt voor spanning, wie is ze en waar komt ze zo plotseling vandaan? Er suddert vanalles onder de oppervlakte, maar tot echte nagelbijtende spanning komt het niet. De understudy is een fijn samenspel van de schrijvers. Ieders eigen stijl schijnt erin door maar het verhaal vormt de stijlen tot een goed geheel. Ze snijden een pijnlijk, maar blijvend actueel onderwerp aan maar wenden het zo dat het plot toch origineel blijkt. Hoewel het goed bedacht is en ik het niet had zien aankomen, valt het einde me toch wat tegen. Het heeft niet de klapper die ik vooraf verwachtte. ⭐️⭐️⭐️,5