Revenge is a dish best served cold?

Revenge is a dish best served cold? Oftewel, wraak nemen geeft het meeste voldoening als het wordt uitgesteld. Een mooi thema en fraai uitgewerkt. Wat is het geval? Een buschauffeur, Albin Runge genaamd, veroorzaakt in maart 2007 een ongeluk waarbij 17 kinderen en een volwassene om het leven komen. Vijfenhalf jaar later komen vier brieven en een telefoontje binnen bij deze man, die de busramp heeft overleefd. Het begin van een bizarre verhaal. Eva Backman en Gunnar Barbarotti, beiden inspecteurs, vormen een koppeltje, een beginnend koppeltje zogezegd, allebei zo rond de vijftig. Ze kennen elkaar al vijfentwintig jaar en hebben, opgeteld, samen acht kinderen. De omstandigheden drijven beiden nader tot elkaar en onder de lakens. Eva moet een noodgedwongen time out nemen van twee maanden in de herfst van 2018 en Gunnar vergezelt haar naar het eiland Gotland. Merkwaardig genoeg doen zich daar bepaalde ontwikkeling voor in de al lang afgesloten, maar niet opgeloste zaak van de buschauffeur. Conclusie. Wellicht ten onrechte heb ik Hakan Nesser vele jaren links laten liggen. Dit is n.l. een prima detective. Mooie hoofdpersonen van vlees en bloed, een markante verhaallijn en een nog markantere ontknoping. De auteur laat gelukkig het verhaal regelmatig links liggen en begeeft zich vervolgens op het pad van de opmerkingen en bespiegelingen. Opmerkelijk zijn de sombere bespiegelingen over een steeds meer vorm krijgen van een populistisch wereldbeeld, waarin het toenemend geweld een steeds grotere rol gaat spelen Het woord Nemesis. Elke thrillerlezen wordt dan herinnerd aan die geweldige politieroman van Jo Nesbø, die relatie is voor eeuwig gelegd. En dan wordt de Kalevala vermeld, het Finse nationale epos, Het werk, gebaseerd op de mondeling overgeleverde Karelische en Finse volkspoëzie is de hoeksteen van de Finse nationale identiteit en wordt op elke school behandeld. Ik zie dat met ‘ De legenden en de heldhaftige, vrolijke en roemruchte daden van Uilenspiegel en Lamme Goedzak’ nog niet zo snel gebeuren. Iedere thrillerlezer kent deze uitdrukking, althans zou hem behoren te kennen. tempus tacendi et tempus loquendi. Een Latijns tekst op een Italiaans graf zo kan Barbarotti zich voor de geest halen. Het betekent zoveel als ‘a time to kill and a time to hate’. Het zou de titel van de nieuwe James Bond film kunnen zijn. En wij maar denken, dat je de baas bent over je lot. Een illusie. Het zei zo. Ita sit.