Een bedachtzame inspecteur, die John Rebus.

Het was , met een redelijke mate van zekerheid, Johan van Oldenbarnevelt, die de volgende stelling poneerde: ‘wie zijn historie niet eert, is het lezen dezelver historiën niet weert.’ Zeker nu de bronnen uit het Hoge Noorden droog dreigen te vallen, de eerstvolgende belangwekkende lancering van een thriller uit deze streken is mei 2021, wanneer Jo Nesbo met een nieuwe titel op de markt komt, is het goed om eens te kijken naar het recente verleden. Ian Rankin bij voorbeeld. De nieuwe generatie thrillerlezers van pakweg de laatste 10, 15 jaar, waartoe ik mij zelf ook reken, heeft nauwelijks gehoord van deze Schotse auteur, laat staan iets gelezen. Toch telt de reeks rond John Rebus 21 delen. Het eerste deel uit de reeks werd al geschreven in 1987 maar pas in 2000 in Nederland uitgebracht. De auteur word alom bejubeld en heeft recent, na een lange periode van afwezigheid zijn laatste titel, nummer 21 , in de markt gezet: ‘Een web van leugens’ ( ‘In a house of lies’). Terug naar nummer twee uit de reeks: ‘Blindeman’ Edinburgh, Schotland. In een hol van een kraakpand wordt het dode lichaam gevonden van een drugsverslaafde. Een overdosis? Rebus, is van mening dat er meer aan de hand is en legt een ontluisterend netwerk bloot. ( Flaptekst) John Rebus, inmiddels tot inspecteur bevorderd, vormt een koppel met een nieuweling , Brian Holmes. Enige gelijkenis met de detective Sherlock Holmes en zijn assistent Dr. Watson is niet uitgesloten. Het verhaal komt wat moeizaam op gang maar de combinatie, van drugs, corruptie, en homoscene, zorgen voor een thriller, die boven de middelmaat uitsteekt. De schrijfstijl is bedachtzaam. Verwacht geen kogelregens of extravagante commissarissen, neen , het is toch meer een kwestie van deductie en onderzoek. De maatschappelijke tegenstellingen , de grote kloof tussen rijk en arm, tussen de sloppenwijken en de chique villawijken geven het boek een extra drive. De eerste Nederlandse druk dateert ook uit 2000, de Engelse versie van 1991.