Te hoge verwachting

Ik heb voor de week van het vergeten boek de Vliegenvanger gelezen. Een boek waar ik hoge verwachtingen van had omdat het destijds zo prominent op de boekenlijsten aanwezig was. Het boek leest gemakkelijk en in het begin was ik enthousiast. Het verhaal van Peter Wanders die het klooster ingaat. Met wat twijfels want hij is ook wel heel erg gek op zijn buurmeisje en zou later graag met haar willen trouwen. Dat kan niet omdat hij tevens nu kiest voor het celibaat. Lang houd hij dat ook niet vol. In het klooster wordt hij verliefd op een jongen en raakt hiervan ook wel in de war. Zijdelings wordt ook het sexueel misbruik aangetikt. Ik had gehoopt dat het verhaal zich hier zou verdiepen. In zou gaan op al die verwarrende gevoelens en wat hen daar als jonge jongens overkomt. Dit gebeurt echter niet. Hij wordt betrapt met zijn vriend en hij moet het klooster verlaten. Wat dan volgt is een opeenvolging van avonturen in het circus, als minnaar van een rijke barones. Hij liegt, bedriegt en ik moest veel moeite om door te lezen. Ik vond hem zeer onsympathiek en vroeg me ook steeds af welke deel dan op waarheid berustte. Pas in deel 3 ging het boek weer boeien en werd het het boek zoals ik gehoopt had te lezen. Een zoektocht naar de twee grote liefdes in zijn leven. Hier worden de emoties en de terugblik op zijn leven en handelen goed uitgewerkt. Het maakte dat ik van 2 sterren naar toch 3 sterren ging.