Niet uitgelezen

Ik heb ooit Handke gelezen, ver voor zijn Nobelprijs. En er hing een herinnering aan vast van een goed leesmoment. Deze latere Handke roman begint aantrekkelijk. U weet natuurlijk dat u geen snelle brok leesvoer in je handen hebt. Handkes aftasten van zijn (de verteller) ervaringen doet een beetje denken aan het meer toegankelijke van Samuel beckett. En dat is een ferme aanbeveling. Maar na een tijdje heb je, in tegenstelling tot Beckett, het truckje door. En het gaat vervelen. Het begint eerder een kantje van pretentie te hebben, dan van het overbrengen van een (literaire) zoektocht naar de grenzen van het menselijke waarnemen. Ik heb het boek dan ook halfweg weggelegd. Met het idee ooit verder te lezen....maar er dient zich zoveel ander leesbaars aan, dat dit voornemen allicht ijdel zal blijven.