Recensie: Terug naar Insulinde - Elle van Rijn

Vlak voor de oorlog groeit Rosa op in voorspoed, in een vooraanstaande familie in Nederlands-Indië. Wanneer haar ouders scheiden wordt ze achtergelaten bij een tante. Alleen en ontheemd verlangt ze naar haar gelukkige kinderjaren, maar die zullen niet meer terugkomen. Als de Japanners de kolonie bezetten leert de dan zeventienjarige Rosa dat vrijheid niet vanzelfsprekend is en dat afkomst ertoe doet. Haar leven neemt een onverwachte wending als haar vriend John zich als piloot bij het leger aanmeldt en ze zich met haar familie moet melden in een interneringskamp. Het is de liefde die haar op de been houdt, maar zal ze John ooit weer zien? 'De tijd verstrijkt langzamer als je ergens niet wil zijn.' Wonderbaarlijk hoe woorden op papier een verhaal vormen. Woorden als een echo van het gesproken woord. Woorden die nadreunen. Een verhaal dat je bijblijft. Elle van Rijn vroeg mij enige tijd geleden of ik haar boek, 'Terug naar Insulinde', wilde lezen. Een verhaal dat over het leven van Rosa (Mary Hens) gaat. En na het lezen van de flaptekst wist ik dat dit verhaal indruk op mij zou maken. Het verhaal over Rosa is gebaseerd op waargebeurde gebeurtenissen en personages. En met dat in mijn achterhoofd moest ik wel wat 'ruimte' voor dit boek maken. Ruimte maken om dit, soms aangrijpende, verhaal te lezen. Dit soort verhalen raken mij vaak, omdat ik weet dat het geen fictie is. Dat het echte mensen betreft. En ik het hartverscheurend vind wat hun overkomen is. Elle van Rijn heeft dit verhaal fantastisch verteld. Met alle respect heeft zij het verhaal van Rosa in woorden gevangen. Haar fijne schrijfstijl neemt je mee terug in de tijd. Naar het Nederlands-Indië in tijden van oorlog. Het verhaal is opgedeeld in verschillende delen. Verschillende, belangrijke, periodes in het leven van Rosa. Waar zij van het ene primitieve kamp in het andere belandde. Waar zij alles deed om te overleven. Ondanks de vreselijke omstandigheden waar Rosa en haar familie in verkeerden, bleef Rosa positief. En haar humor en zelfspot zorgden ervoor dat het verhaal ook wat luchtigheid kreeg. Een powervrouw. ****