Wat is vrijheid?

“Ik kan me helemaal niet voorstellen dat de wereld voor ons ooit weer eens gewoon wordt. Ik spreek wel over ‘na de oorlog’, maar dan is dat alsof ik over een luchtkasteeltje spreek, iets wat nooit werkelijkheid kan worden.” – maandagavond, 8 november 1943 Schrijnend en indrukwekkend om te lezen hoe Anne als snel volwassen geworden tiener schrijft over de gebeurtenissen in de wereld en de belevenissen in het Achterhuis. Soms in bewoordingen/beschrijvingen die minder gemakkelijk lezen, maar wel een beeld geven van wie zij was. Iemand die haar ouders niet altijd lief had en daar niet altijd even aardig/begrijpelijk over schrijft. Iets dat ik mij nauwelijks voor kan stellen. Net als het altijd binnen moeten zijn, zachtjes, altijd opletten wat je doet en hoeveel geluid je maakt. Mei/juni 1944 groeit haar hoop als meer en meer steden weer vrij zijn, D-Day op 6 juni groots op de radio. Zou 1944 dan het jaar worden waarin ze weer naar buiten mogen? Weer mens mogen zijn i.p.v. de gehate joden? Tegenstrijdig, want als lezer weet je dat Anne en de zeven andere onderduikers over een paar maanden verraden zullen worden. De afloop weten we allemaal. De zinnen over het binnen zitten, het zien van de lucht overdag en 's nachts en soms door een kiertje wat mensen op straat. Het raakt, want wat is vrijheid een kwetsbaar iets. Anne, haar familie en de andere onderduikers waren misschien Joods, ze waren mens net als ieder ander. "Met schrijven word ik alles kwijt, m'n verdriet verdwijnt, m'n moed herleeft! Maar, en dat is de grote vraag, zal ik ooit nog iets groots kunnen schrijven, zal ik ooit nog eens journaliste of schrijfster worden?"