Klassieker die de tand des tijds goed heeft doorstaan.

Dit is echt een klassieker, voor het eerst gepubliceerd in 1847 en nog steeds heel goed te lezen. Ik las het op de middelbare school voor mijn boekenlijst in het Engels (waarbij Wuthering Heights van Kate Bush de inspiratie was om het te gaan lezen). Inmiddels wist ik er niet veel meer van en ik heb het met plezier herlezen. Je moet er wel enigszins je hoofd bijhouden met de banden tussen de namen van de personages met de verschillende Catherines en kruisende familienamen, maar als je niet te lang over het boek doet (geen dagen wegleggen tussendoor, of even een schema maken voor jezelf) lukt dat prima. Het werkt heel goed dat Lockwood de ik-figuur is, hij is een buitenstaander in het verhaal en krijgt het verhaal in stukken te horen van huishoudster Nelly Dean. Zo kan het verhaal objectief verteld worden 'van binnenuit' dus zonder alwetende verteller. Je voelt je er als lezer bij betrokken. Ik ga verder niks over de inhoud zeggen, een review is immers geen samenvatting. De personages lijken met onze 21e-eeuwse blik misschien wat onvolwassen, maar vergeet niet dat dit boek al bijna 200 jaar geleden is geschreven! En de tand des tijds goed heeft doorstaan.