Niet Allende's sterkste roman, maar zeker wel de moeite waard

Violeta is een mooi rond verhaal dat 100 jaar beslaat. Het verhaal begint met de geboorte van Violeta in de grieppandemie in 1920 en eindigt aan het einde van haar leven met de coronapandemie. Violeta vertelt het verhaal van haar leven in de vorm van een brief aan iemand die haar heel dierbaar is. Af en toe maakt ze zinspelingen op wat er nog gaat gebeuren, en krijg je als lezer een kleine vooruitblik. Het is een mooie vermenging van de belevenissen van Violeta met de geschiedenis van Chili daar doorheen vervlochten. Ze ontwikkelt zich van onbewuste burger (zich onbewust van haar privileges en de situatie van andere klassen) tot een bewuste burger, wat zich ook uit in de stichting die ze later opzet. Huiselijk geweld is een van de thema's, maar door de manier waarop het aan bod komt maakt Violeta toch een sterke indruk. Ze ziet zichzelf niet als slachtoffer en zo komt dat op mij als lezer ook over. Ik zie hier ook wel een parallel met haar politieke bewustzijn. Violeta is niet Allende's sterkste roman, maar zeker wel de moeite waard. Komt misschien ook omdat haar schrijfstijl wat meer bekend is, dat het niet verrassend meer is, ze is immers al 40 jaar schrijfster! Ik vroeg me af of de stichting die in het boek voorkomt ook bestaat, heb dat even opgezocht en ze heeft inderdaad een stichting.