Een Rode Kruissoldaat in het naoorlogse Parijs

Het is gek, maar dit boekje van Drs. P. is een stuk geschiedenis dat gemist wordt in de grote geschiedenis. Zijn beschrijving van de avonturen in de avonduren vind ik buitengewoon vermakelijk. Zoals hij het beschrijft is het voor mij brave jongen even verrukkelijk als schokkend om zo door Parijs rond te zwerven. Als Henry van Kol (Polzer klinkt te Duits), de naam van zijn grootvader krijgt hij een goed leven in Parijs. Hij komt op plekken waar een normaal mens niet komt en beschrijft die met zijn typische droge humor. Gewoon genieten. Het is toch wat, in oude recensies kom ik vaak een tweetal zinnen tegen, maar nieuwe normen bepalen dat het minstens honderd woorden moeten zijn om zinvol en uitnodigend te zijn. Maar goed, Drs P heeft ook De Gaulle voorbij zien komen in de zomer van '45. Hij maakt een versje over het wachten op de komst. Dat vele mensen hoedjes vouwden van een uitgereikte krant om zich te beschermen tegen de zon. Waardoor er een soort publiek van idioten aanwezig was op het moment dat De Gaulle langs kwam. Het leukste vond hij dat er een boze vrouw naast haar vriend zat. Zij was boos omdat zij geen hoedje had en ze het ook warm had.