Krachtig vertaald stukje geschiedenis

Bij de aankondiging van het boek Oktober had ik niet de intentie om het te lezen. Maar omdat een vriend van mij vroeg of ik zin had in een duo-recensie indien we het allebei gingen lezen, heb ik me dan ingeschreven en werd ik uitgeloot. Dus ben ik een beetje verplicht geweest het te lezen. En meestal wanneer ik twijfel of het iets voor mij zou zijn, bevalt het boek me achteraf ook geweldig. Oktober vertelt het verhaal van Maksim, een arme jongen, en Vera, rijk verwend nest, ten tijde van de Russische revolutie anno 1917. Het boek moet het zeker niet hebben van zijn cover, wat in mijn ogen aartslelijk is, maar naarmate ik het boek las, volledig bij het verhaal en de illustraties past. Men zou het een semi-graphic novel kunnen noemen. Johan de Boose heeft met Oktober een stuk geschiedenis geschreven dat rauw en letterlijk stinkend overkomt. Verkrachting, moord en kannibalisme waren schering en inslag. Het schrijnende beeld van hongerige mensen die angst van de dood hebben, heeft de auteur knap beschreven. Het boek is opgedeeld in twee delen waarvan het eerste deel je recht in de revolutie neerploft en je de gruwel laat meemaken. Het tweede deel is milder en gaat voornamelijk over het leven na de revolutie. Het lezen van Oktober geeft je een korte samenvatting over de Witten, Roden, Groenen of partizanen, bolsjewieken en de opkomst van de Tsjeka. Iets wat vluchtig in school werd verteld, en eigenlijk even snel werd vergeten, is er met dit boek bij mij wel degelijk ingeramd nu. Krachtig boek dat zeer vlot leest maar waarbij je achteraf toch even op adem moet komen.