De horror van WOII

Marc de Bel, meesterverteller voor de jeugd maar een zo begenadigd auteur voor volwassenen en jongvolwassenen. Gewoonlijk zien we de grappige auteur met zijn onmetelijke fantasie maar bij het schrijven van zijn oorlogsboeken gaat hij tot het uiterste om het onrecht dat oorlogsslachtoffers aangedaan is op te schrijven zodat hun verhaal nooit meer zal voorvallen. Hopen we toch allemaal. Eerder las ik van Marc de Bel het onvoorstelbaar goede boek, Marie. Niet wetende wat ik te lezen ging krijgen met Het dorp van de zwaluwen, werd ik hier ook weer omver geblazen door de horror van de oorlogsjaren. Het verhaal begint op een rustige zonnige dag in het landelijk Franse dorpje Oradour-sur-Glane. Enkele jongeren krijgen een kleine introductie tot hun geluk opgeschrikt wordt door het binnenrollen van Duitse voertuigen. Onder het mom dat er in het dorp een wapendepot zou verstopt zijn beginnen de Duitsers aan hun moordende raid… Geen verhaal dat uit de lucht getrokken is maar zuivere waarheid. Google een keertje naar 10 mei 1944 en Oradour-sur-Glane en het drama ontrolt zich voor je ogen. Prachtig geschreven vanuit het oogpunt om jongeren dit boek te laten lezen maar ik hoop dat ze er geen nachtmerries aan over houden. Bij mij als volwassene kwam het verhaal zwaar binnen en verwonderde ik me nogmaals over de onvoorstelbare gruwel dat de oorlog met zich meebracht. Het dorp van de zwaluwen, een boek dat verplichte schoollectuur moet worden.