Meeslepende fantasy van eigen bodem

Wat een topboek was dit! Ik las al eerder 'Gebroken Adem' van Latoya Morris. Dat vond ik ook zeer goed maar met Daigho heeft ze zichzelf overtroffen. Het verhaal was zeer meeslepend, in een vlotte schrijfstijl geschreven, met mooi uitgewerkte personages en uiteraard de nodige fantastische wezens die de fantasie prikkelen. Vaak gaat fantasy te traag voor mij of raak in de war door de vele personages, maar dat was hier totaal niet het geval. Ik ben geen enkel langdradig of moeizaam stuk tegengekomen, wilde eigenlijk enkel verder lezen. Wie zegt dat er dus geen goede fantasy van eigen bodem bestaat, moet dringend Daigho lezen.