'Boos meisje' van Marja Pruis

Een bundeling van ideeën en vertellingen over wat het betekent om vrouw te zijn en hoe je te verhouden tot de wereld om jou heen. Eigenlijk is deze omschrijving al te allesomvattend. Pruis laat de gelaagdheid in meningen en opvattingen zien en vooral ook de vertwijfeling. Vooral deze laatstgenoemde is een verademing. In deze tijd zijn er veel mensen met een behoorlijk sterke en stellige mening waarmee weinig ruimte ontstaat voor gesprek, debat en eventueel heroverweging van de eigen mening. Het boek bestaat uit drie delen. Het eerste deel heeft mij aan het denken gezet. Vooral het laatste hoofdstuk over het gebruik van taal vond ik uiterst interessant. Is het niet onze taal die ongelijkheid tussen mannen en vrouwen versterkt? Moeten wij deze dan niet aanpassen?