Ongemakkelijke hoofdpersoon in de interessante wereld van ijsmakers

Een aardig gegeven, de italiaanse families die elk jaar naar Nederland verkassen om de hele zomer hard te werken in de ijswinkels en dan weer te overwinteren in Italië. En natuurlijk het gegeven van zoons die de zaak moeten overnemen, maar dat eigenlijk niet willen. Ik vind de hoofdpersoon geen leuk personage. Hij heeft weinig interessante gedachten, is nogal geobsedeerd door vrouwenlichamen. De verhoudingen tussen hem, zijn broer en zijn schoonzus zijn al ongemakkelijk en worden uiteindelijk ongeloofwaardig. De gekte van vader Guiseppe voegt nog een grappige (maar ook treurige) noot toe. Het verhaal van de zoon wordt helemaal niet afgrond, wat een heel onbevredigend einde geeft.