Ik ben zeer enthousiast over Giles Blunt

<STRONG>De ijsregen</STRONG> is het tweede boek van <EM>Giles Blunt</EM> met in de hoofdrollen John Cardinal en Lise Delorme. Het verhaal speelt zich af in Canada en het begint met de vondst van een stuk arm door een hond. Het lijkt erop dat beren een stoffelijk overschot van een mens aangevreten hebben. Enige tijd daarna wordt er nog een dode gevonden in Algonquin Bay en John en Lise moeten dit mysterie oplossen. <br /><br /><STRONG>Veertig woorden voor verdriet</STRONG>, het vorige boek van <EM>Giles Blunt,</EM> vond ik indrukwekkend en dit geldt eveneens voor <STRONG>De ijsregen</STRONG>. Waarom? De hoofdpersonen worden neergezet als geloofwaardige karakters met hun sterke en zwakke kanten. Het verhaal is politiek getint en een stukje uit de Canadese geschiedenis van eind jaren zestig en begin jaren zeventig wordt beschreven. Ook vertelt <EM>Blunt</EM> over verschillende soorten strijd tussen groeperingen, zowel bij de politie als in maatschappelijk opzicht. Dit alles weet de schrijver dusdanig te verwoorden dat het verhaal mijn interesse opwekte en mij nieuwsgierig maakte naar het Canada van destijds. <br /><br />En dan de schets van de omgeving en de Canadese winter. Geweldig! Er zijn prachtige beschrijvingen van in ijs gehuld landschap en de overlast die dit oplevert voor het maatschappelijke leven én voor het persoonlijk leven van hoofdrolspelers. Ook is er een menselijke John Cardinal die te maken krijgt met bedreiging, verlokkingen en met verlies. <br /><br />Samenvattend: er is zowel sprake van een goed inhoudelijk maatschappelijk verhaal, als van een spannend plot als van een prima beschrijving van relationele en persoonlijke beslommeringen. Deze combinatie geeft dit boek, wat mij betreft, meerwaarde. Ik ben zeer enthousiast over <EM>Giles Blunt</EM> en zijn schrijverschap en ik ben benieuwd hoe het John Cardinal, zijn vrouw en zijn collega Lise in een volgend boek zal vergaan. Voor mij een topper. Vijf sterren.