afstand van lichamelijkheid

introductie ‘Medelijden is een teken van zwakte’, een van de vele bijzonder standpunten die voorkomt in Het Bestand. Door dit soort uitspraken zet Arnon Grunberg je in de loop van het boek aan het denken. Mijn opvatting van het boek Het bestand speelt zich af in de 21e eeuw in Zuid-Holland. Het gaat over een jonge vrouw, genaamd Lilian, die zoekende is om aan haar lichaam te ontsnappen. Ze vind dat het lichaam je verstand in de weg zit. Ze is ervan overtuigd dat de mens naar een volgende, lichaam loze, generatie gaat, waarin de mens verdwijnt in een digitaal niemandsland. Lilian is 24 en ze woont nog bij haar ouders. Ze besteed haar meeste tijd alleen in haar kamer, waar de digitale wereld in duikt. Daar voelt ze zich het meeste thuis, je kan overal in veranderen en iedereen zijn. Ik denk dat dit gedrag ontstaat omdat ze het moeilijk vind om haar eigen lichaam te waarderen. Er word beschreven dat er veel vet naar haar heupen gaat, dit heeft vooral te maken met de grote hoeveelheid paprikachips die ze door de loop van het boek steeds naar binnen blijft werken. Ik was zeker geen fan van het boek, maar ik vond het wel bijzonder om te lezen hoe Lilian de moeite die ze met haar lichaam heeft verwerkt. In de loop van het boek moet Lilian toch uit haar comfort-zone stappen en een baan zoeken. Bij haar nieuwe baan, waar ze werkt met honderden computernerds, wordt ze verliefd op een man. Ondanks het feit dat ze allergisch is voor mensen. In de loop van het boek lees je of het haar lukt om op haar manier liefde te vinden. mening Ik vond het niet altijd makkelijk om door te lezen, want ik kon me niet altijd vinden in de standpunten die in het boek voorkwamen. Ik vind het menselijk leven namelijk heel veel mooie kanten hebben en ik vind het ook goed om emoties te ervaren. Lilian liet in het boek vaak merken dat ze emoties een teken van zwakte vond en ik vind dit niet. Ook gebeurde er veel rare dingen die op een onprettige manier werden beschreven. Er kwamen bijv. veel dialogen voor waarin er pornografische beelden werden opgeroepen, waarvan ik vond dat deze te uitgebreid werden beschreven. Personages Lilian was in het boek duidelijk de hoofdpersoon, maar er kwamen ook een paar sub-personen in voor die vaak moeite hadden met haar allergie voor menselijk contact. Haar ouders waren hier een voorbeeld van. Zij maakten zich zorgen om haar en ze wilde haar graag helpen. Dit lukte hen echter niet, maar er kwam door middel van online contact een nieuw persoon in haar leven. Barni Watanuki denkt op dezelfde manier als zij. Hierdoor gaat ze hem op een bepaalde manier aanbidden. Ik vond de relatie tussen Lilian en Barni bijzonder weergegeven omdat ik me totaal niet kon vinden in hun gedrag en meningen. Over de schrijver Arnon Grunberg komt uit een gezin die erg getraumatiseerd is door de 2e wereldoorlog. Hierdoor heeft hij geen makkelijke jeugd gehad en hij laat veel van zijn eigen ervaringen en trauma’s terug komen in zijn boeken. Over het algemeen is hij erg populair in Nederland en ook in het buitenland. Hij heeft zelf met zijn boek ‘Blauwe maandagen’ een Anton Wachterprijs gewonnen voor het beste debuut en hij heeft een Goude Ezelsoor gewonnen voor het best verkochte debuut. Conclusie Ik vind dat er teveel verhalen en gebeurtenissen in het boek voorkomen die niet goed worden afgehandeld. Hierdoor word het chaotisch en moeilijk om te volgen. Ik kan me niet vinden in de meningen en gedachtes van de personages en ik vind het een erg saai boek. Dit komt omdat er over veel dingen wordt geschreven, maar het gaat eigenlijk nergens over. Er gebeuren zeer aparte dingen en daarom vond ik het vervelend om af te lezen. Ik zou het boek dus niet aanraden.