Koel en indringend

In Schaduwleven van Kim Moelands wordt beschreven hoe het leven van een vrouw naast een man met narcistische trekken eruit ziet. Moelands doet dit op een koele, indringende manier door het verhaal te vertellen vanuit drie personages: Amber, Elena en Luna. Amber, de vrouw die door haar man langzaam kapot gemaakt wordt. Die moet aanzien hoe de buitenwereld haar man met open armen ontvangt en die charismatisch is. In het begin viel ze hiervoor, maar vanaf het begin heeft Daniël gezegd dat ze van hem is en de gevolgen van die uitspraak ervaart ze. Ondanks haar verzet lijkt niemand haar te geloven door de wereld die Daniël voor en over haar gecreëerd heeft. Elena, de volwassen vrouw die bezig is zich los te weken van Daniël en stapje voor stapje haar leven wil weer oppakken en Luna, de jeugdige versie. In het begin is het feit dat de drie personages een zijn, maar in andere omstandigheden verkeren, verwarrend. Langzaam ontwikkelt het verhaal zich en werkt dit onderscheid heel goed. Juist door het combineren van de verhaallijnen door Moelands krijgen we een inkijkje in het leven van een vrouw die in zulke omstandigheden haar hoofd niet buigt en voor zichzelf en haar kinderen blijft vechten. De ontwikkeling van de personages zijn in het boek goed uitgewerkt. Ze zijn krachtig en het verhaal komt hierdoor goed tot leven. De materie van het verhaal, het narcisme, is een heftig onderwerp. Door Moelands is het op zo’n manier omschreven dat de lezer zich een beeld kan vormen van de denkwijze en ideeën die deze persoon heeft en hoe anderen daar tegenaan kijken. Door de prettige manier van schrijven en door de opbouw van het verhaal leest het boek heel vlot. Het enige minpunt is het einde dat Moelands aan het boek gegeven heeft. Het doet naar mijn mening afbreuk aan het verhaal, maar laat aan de andere kant ook zien hoe moeilijk het is om los te komen.