Helaas een tegenvaller

Ik mocht van Hebban Het Cassandra Complex recenseren. Ik had er hoge verwachtingen van. Ik ken Holly Smale alleen van de Geek-serie die mijn dochter gelezen heeft, maar aangezien ik zelf autisme heb, leek het me heel fijn om een feelgood te lezen met een autist als hoofdpersonage. Cassandra ( ook wel Cassie genoemd) wordt door haar vriend gedumpt en tot overmaat van ramp ook nog ontslagen. Maar wanneer ze haar ex Will weer tegenkomt is het net alsof ze nooit gedumpt is en ook haar baas belt op om te vragen waar ze blijft. Cassie ontdekt dat ze haar leven een stukje terug kan spoelen en haar fouten recht kan zetten. Kan ze er voor zorgen dat ze bij Will blijft en haar baan kan behouden? Misschien waren mijn verwachtingen te hoog, maar wat viel het boek tegen. De eerste deel kwam ik moeilijk doorheen, wat wel heel jammer is, want het is wel fijn om te lezen wat er allemaal in het hoofd van een autist kan omgaan. Er mag namelijk best wat bekendheid aan autisme komen, vooral dat niet elke autist hetzelfde is. Het tweede deel ging echt een stuk vlotter en schoot ik doorheen. Het verhaal volgt vooral de gedachtes van Cassie, waardoor er wat minder ruimte is voor dialogen. Dit zorgde ervoor dat de gedachtegang van Cassie duidelijk zijn en er duidelijk punten naar voren komen die bij haar autisme voor komen. Zo houdt ze vast aan elke werkdag een bananenmuffin en heeft ze voor elke dag van de week een bepaalde kleur jumpsuit. De emoties van mensen komen op haar af als kleurstromen. Ik koppel zelf ook kleuren aan emoties dus vond dit weer leuk om te lezen. Ik weet ook niet waarom het eerste deel niet wilde lopen. Holly Smale heeft een vlotte schrijfstijl en alles is duidelijk omschreven. Misschien zit er in het eerste deel te veel herhalingen of is Cassie net te steroetypisch neergezet, waardoor ik me er aan stoorde. Ik zal andere boeken van Holly Smale ook zeker niet links laten liggen, maar dit boek herlezen zal ik niet doen.