Suster Bertken

Via de leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek Suster Bertken, geschreven door Frans Willem Verbaas gelezen. Het verhaal begint in 1511, een aantal jaren voor de dood van Suster Bertken. Ze leeft dan al een 54 jaar in een kluis bij de Utrechtse Buurkerk. Gedurende het verhaal kom je als lezer meer en meer te weten over Suster Bertken. Hoe ze leeft als kluizenares. Maar ook waarom ze heeft besloten om als kluizenares te gaan leven. Namelijk om boete te doen voor de misstappen die haar vader Jacob van Lichtenberg en haar broer Alfer hebben gemaakt gedurende hun leven. Ze verblijft uiteindelijk 57 jaar, tot aan haar dood, in dezelfde kluis. In verband met verbouwingen van de Buurkerk heeft het er ook wel eens naar uitgezien dat ze zou moeten verhuizen naar een andere kluis. Lukt het haar door boetedoening om haar vader en broer uit het vagevuur te halen? En hoe lukt het haar om haar verhuizing naar een andere kluis bij de Buurkerk tegen te houden? Suster Bertken heeft echt in Utrecht als kluizenares geleefd. Er zijn In Utrecht nog bewijzen hiervan te vinden. Ze heeft, gedurende haar leven als kluizenares verschillende werken geschreven. Deze zijn na haar dood gedrukt. Naast haar schrijf en kopieerwerk, haar meditaties etc. , had ze ook voor iedere burger uit Utrecht een luisterend oor. En steeds meer mensen wisten haar raam te vinden om hun hart bij haar te luchten. En vaak wist ze deze burgers ook wel wat goede raad mee te geven. Het verhaal heeft mij een goed beeld gegeven van de omstandigheden waarin Suster Bertken leefde, maar ook hoe het leven was buiten de kluis van Suster Bertken. Het verhaal leest prettig en ik kon de verschillende mensen uit het verhaal zo voor mij zien. Verder stemde het verhaal mij, ook door de verzen die er in het verhaal verwerkt zijn, soms wel tot nadenken. 4,5*