Meer van verwacht

Weer zo'n boek waarvan ik - na alle berichten in de pers - meer had verwacht. Om te beginnen kon ik al niet wennen aan de pen van Draaisma, die er mijns inziens niet in slaagt zijn onderwerp op toegankelijke wijze over het voetlicht te brengen. Te vaak raakt hij verstrikt in ingewikkelde, essayistische betogen die mogelijk wel hout snijden, maar voor mij althans onvoldoende verhelderend werkten. Zo kreeg ik ook nauwelijks inzicht in hoe het nu werkelijk zit met onthouden versus vergeten. Draaisma haalt van alles overhoop, maar komt niet met een bevredigende uitleg. Verder gaat de auteur ook nogal diep in op zaken die ogenschijnlijk niet zoveel met het onderwerp te maken hebben. Of in ieder geval maakt Draaisma niet duidelijk dat dit wél zo is. Het duidelijkst had ik dat met de tientallen pagina's over de brieven die zijn bewaard gebleven van mensen die zijn vermoord tijdens de Franse Revolutie. Totaal oninteressant in dit verband.