Stug en onbegrijpelijk

Na 120 pagina's moest ik toch tot de conclusie komen dat dit niet mijn soort boek is. Het is niet de eigen draai die Brakman geeft aan bijbelse verhalen, dat is prima en eerder gedaan (bijvoorbeeld door Vestdijk). Maar de auteur schrijft zo stug en onbegrijpelijk dat je soms de indruk krijgt dat je de Heilige Schrift zelf in handen hebt. Brakman heeft iets met Lazarus, dat is wel duidelijk. Maar als lezer zie ik niet wat dat dan is.