Herinneringen uit het verleden

Earnest is opgegroeid als Englischer en pas op latere leeftijd Amish geworden. Inmiddels is hij een gerespecteerd lid van de Amish, totdat een geheim over zijn verleden bekend wordt. In een tondeldoos bewaarde hij aandenkens aan zijn vroegere leven. Als zijn dochter Sylvia de tondeldoos opent, lijkt het wel de doos van Pandora. Het is mooi om te zien hoe liefdevol het gezin reageert en met elkaar omgaat. Zeker als de druk van buitenaf toeneemt. Hun oprechte wens om het goede te doen is een goed voorbeeld. Jammer genoeg waren niet alle Amish mensen zo aardig. Wie zonder zonde is werpe de eerste steen, moest ik aan denken. De ene zonde is niet erger dan de andere; roddelen kan iemand echt kwaad doen. De relatie van Sylvia met Titus verloopt erg snel en ik denk dat het goed is dat het lieve meisje naar haar intuïtie luistert. Tussen alle ontwikkelingen door lezen we over de gewoontes van de Amish. Hoe ze bij elkaar komen om rabarberjam te maken, elkaar het hof maken tijdens de zangavonden en een begrafenis houden. Het langzame leven en de gemeenschapszin van de Amish dat veel mensen zo aantrekkelijk vinden. De proloog en epiloog worden in de ik-vorm vanuit Sylvia verteld. De rest van het verhaal is in de derde persoon, waarbij Sylvia, Earnest en Rhoda centraal staan. Het verhaal heeft min of meer een open einde en dat maakt me nieuwsgierig naar het vervolg.