Schilderen met taal

Ze schrijft niet veel boeken, maar als er een boek verschijnt weet je zeker dat het goed is. Els Florijn heeft tussen de regels van dit verhaal een goed tijdsbeeld neergezet. Het is een verhaal om langzaam te lezen, om de zinnen te proeven, want de zinsopbouw is bijna poëtisch en geeft het verhaal diepte. “Er zitten tranen in dat woord” of “De rest van de dag had iets gerafelds”. De schrijfster schildert met taal. De titels van de korte hoofdstukken zijn meteen de laatste zin van het hoofdstuk, dat vond ik een leuke ontdekking. Het is een aangrijpend verhaal. (Uitgebreidere recensie op hemelseboeken.wordpress.com)